Babyshower vs Babypower

Vorig jaar werd ik verrast met een babyshower door lieve vriendinnen en familie. Mijn zus uit Parijs, schoonzusjes, mijn mams, mijn oma van 80 jaar, een vriendin uit Limburg,  basis- en middelbare school vriendinnen, andere 'mama vriendinnen', vriendinnen die ik op mijn werk heb ontmoet... ze waren er allemaal. Op eentje na: mijn vriendinnetje uit Malawi. De afstand is helaas net iets te groot ;) 
4 oktober 2014, een tuin vol lieve mensen. Het was een van de laatste nazomerse dagen en in het zonnetje werd ik overladen met lieve woorden, lekker eten en prachtige cadeaus voor mij en de tweeling. 

Wat ik ook niet wist was dat Mark (mijn vriend) op hetzelfde moment werd verrast met een babypower. Ken je dat? Ik vraag me nog steeds af of een babypower echt bestaat of dat dit een zelf bedacht initiatief is en misschien wel een nieuwe hype voor alle aanstaande papa's? Want dat is het natuurlijk wel, een hype maar een oh zo leuke! Want wat is er mooier dan genieten, lachen, lekker eten, cadeautjes uitpakken en in het zonnetje gezet te worden door de mensen om je heen? Natuurlijk waren er ook tranen, maar ook dat was mooi. Zo moesten de meiden mij in 1 woord omschrijven. Dit varieerde van controlfreak tot liefdevol en van nuchter tot zorgzaam. Een mooie omschrijving was 'Upendo'. Dit betekent 'liefhebben/houden van' in het Swahili, de taal van Kenia. Het land waar mijn hart ligt nadat ik hier verschillende keren ben geweest voor vrijwilligerswerk en als ambassadeur van Doingoood.

Bij de mannen ging het er natuurlijk anders aan toe. In een eetcafe werden babypotjes geproefd en quizvragen beantwoord. Maar ook daar werd een filmpje gedraaid van een goede vriend van Curacao, die er ook niet bij was. Wat erg leuk was, was de 'live verbinding' tussen de mannen en vrouwen via Facetime. Alle mannen moesten namelijk raden wat de omvang van mijn buik was en deze werd dus 'live' opgemeten in de tuin. Ik kan je vertellen: sommigen zaten er (gelukkig) flink naast ;)

Ook kreeg ik een geweldig bonnenboek met daarin allemaal tegoedbonnen. Een idee van en gemaakt door een van mijn beste vriendinnetjes. Ze vertelde: 'Straks met twee kindjes hebben jullie wel extra hulp verdiend. En hoe fijn is het als je straks nog 'sociale' dingen kunt doen? Je hoeft alleen maar je bon in te leveren en het wordt voor je geregeld! Je staat altijd voor anderen klaar en hiermee willen we voor jullie iets betekenen.' Ze had gelijk: ik geniet van het boekje en krijg nog steeds van alles waar ik helemaal blij van word! Zo ook afgelopen vrijdag: staat er ineens een bezorger aan de deur met een heerlijke carpaccio. Had ik nog tegoed uit het

boekje, geregeld door een vriendin. En eerder kreeg ik een mooie bos bloemen en een avondje oppassen cadeau. Wat ik nog meer heb gekregen of nog tegoed heb? Volg Tweelingmama op Facebook en zie elke week een leuk idee voor een bon! 

Nog een paar leuke tips voor een geslaagde babyshower en/of babypower: 

• Maak polaroid foto's met iedereen die aanwezig is.
• Laat iedereen een babyfoto van zichzelf meenemen en laat de aanstaande mama raden.
• Maak cupcakes met als thema 'baby('s) op komst'
  
  Heb jij nog leuke tips? Laat het weten onder het Facebookbericht of op deze blogsite. Handig voor iedereen die een babyshower of babypower organiseert! 

P.S. Het bonnenboek komt bij Paperchase vandaan. Leuk voor liefhebbers van mooie kaarten, papier en boekjes. Mijn vriendin koos dit boekje vanwege de olifantjes. Ik had haar ooit verteld dat mijn babykamer met olifantjes was en dat mijn broertje er zo gek op was (die heeft uiteindelijk mijn olifantenknuffel gekregen). 

Een tweeling? Ik heb er 3!

Na regen komt zonneschijn! We genieten van een zomerse augustus en het is tijd voor de

Libelle Zomer Lees Special met daarin ontroerende en mooie verhalen over moeder zijn. "Er zijn immers maar weinig dingen in het leven die ons zo na aan het hart liggen en zoveel (gemengde) emoties oproepen dan dat", schrijft Maureen Belderink (adjunct-hoofdredacteur Libelle). Mooi geschreven en helemaal waar! Ik lees de verhalen, soms heftig, verdrietig maar tegelijkertijd ook vaak mooi en bijzonder. Zo ook de interviews van gezinnen met een drieling. Ja, niet 2 maar 3 tegelijk! Hoe doe je dat?! Drie kleine gastjes in één keer... Maar wanneer ik de interviews lees, doen zij het eigenlijk net zoals wij. Vanaf dag 1 geef je liefde en doe je het samen met je partner: klopt! Heb veel geduld: herkenbaar! Accepteer hulp: dat hebben we geleerd! Wees vooral praktisch en plan niet teveel: dat laatste is en blijft een uitdaging maar we werken eraan ;) En het allerbelangrijkste: geniet, want het gaat zo snel! Dus of je nu één, twee of drie kindjes tegelijk krijgt, mama en papa zijn is één groot avontuur.


Nu wonen wij in Nederland en dat is een luxe. Een vriendin van mij woont en werkt in Malawi (Afrika) als coordinator van Doingoood Foundation. Haar huishoudster, Deborah, heeft drie tweelingen gekregen. Je leest het goed: drie tweelingen in één gezin in Malawi, één van de armste landen van de wereld. Hoe doe je dat?! Ze was 16 jaar, haar man 19 jaar. Ze wist niets over verschonen. Kon soms geen borstvoeding geven omdat er geen geld was om zelf te eten. Geld dat ook nodig is voor kleertjes, zeep, dekens, luiers... Tweelingen zijn moeilijk en zorgen voor "mavuto" (problemen), zo reageerde haar omgeving. Na vier jaar ontdekte ze dat ze weer zwanger was en ja, weer van een tweeling. Maar hoe doe je dat zonder werk en als je man geen goede baan heeft? "But it was a blessing from God, so what could I do?”, vertelt Deborah. Uiteindelijk zijn de kindjes na tien (!) maanden geboren. Zes jaar later volgt er nog een tweeling. Ze heeft nu vier meisjes en twee jongens. Gelukkig helpt de familie met de verzorging van de kinderen. Maar dan nog…

Ik ken Malawi niet, ben wel verschillende keren in Kenia geweest. Ik heb vaak gedacht: hoe doen deze moeders het allemaal? Leven in armoede met (meestal) veel kinderen. Nu ik zelf moeder ben, ben ik mij hier nog meer van bewust. Wanneer onze meiden huilen omdat ze trek hebben dan krijgen ze de fles, een hapje, boterham of koekje (keuze genoeg). Maar wat als je je kind geen eten kan geven omdat het er gewoonweg niet is? Dat je baby blijft huilen van de honger en je niks kunt doen? Ik zou volgens mij knettergek worden en vind het maar moeilijk te bevatten, wat een enorme verschillen. En dan heb ik het nog niet eens over de gezondheidszorg. De 'lege' ogen en bolle buikjes van veel Afrikaanse kinderen en hun mama's vergeet ik dan ook nooit meer. Maar ondanks dat het soms moeilijk is om in Malawi een moeder van een tweeling te zijn, is Deborah trots. Ze geniet van haar kinderen: hoe ze spelen, zich ontwikkelen, naar haar toe komen voor vragen en de ruzietjes onderling. En dan is ineens het verschil tussen Malawi en Nederland helemaal zo groot niet meer: we zijn allemaal trotse mama's!

Jouw foto op tweelingmam blogsite
Mama of papa van een meerling? Post een fotootje op Facebook en deel jouw ervaring. Wie weet staat jouw foto binnenkort op mijn blogsite!

Net als in Afrika: 1 baby op de rug en 1 op de buik!

Nepal, vorige maand twee keer getroffen door een aardbeving. Ik zie angstige en verdrietige mensen. Angst om hun dierbaren te verliezen, angst omdat alles wat ze hebben opgebouwd in 1 keer is 'weggeslagen'... De zwager van een goede vriendin van mij komt uit Nepal, misschien schiet het daarom wel extra vaak door mijn hoofd? Wat ik zeker weet is dat ik het (nog) moeilijker kan loslaten nu ik zelf kinderen heb. Met tranen in mijn ogen kijk ik naar de verschrikkelijke beelden.

Vaak denk ik: onze meiden hebben het maar goed. Als ze trek hebben, krijgen ze een fles of hapje en als ze een volle luier hebben, trekken we een schone aan. Zo vanzelfsprekend! Maar ik weet als geen ander dat dit niet voor elk kind geldt. Als ambassadeur van Doingoood Foundation heb ik in Kenia veel kinderen ontmoet die in de meest zware en heftige omstandigheden leven. Ook heb ik drie maanden in een weeshuis gewerkt met ruim 30 kinderen waarvan de ouders niet meer voor hen kunnen zorgen of overleden zijn. Hun achtergrond is schrijnend. Zelf hebben we nu al ruim zeven jaar een sponsorkind uit dit weeshuis: Manu, ondertussen 11 jaar. Een vrolijk en mooi mannetje! We hebben nu zelf twee mooie dochters, maar Manu hoort er ook bij. Zo kreeg ik vorige maand nog een audiobericht van hem waarin hij ons bedankte voor zijn verjaardagscadeau en met de vraag wanneer we weer naar hem toe kwamen? Ik ben ondertussen al vier keer in Kenia geweest maar probeer hem nu uit te leggen dat het met twee baby's moeilijker is om hem weer op te zoeken. Zijn reactie: 'Hoezo? Mark kan toch een baby in een draagzak op zijn rug doen en jij ook? Of, wanneer je alleen komt, doe je een baby op de rug en op de buik?' Heerlijk de logica van een kind: waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Zo doen ze het in Kenia ook! Soms 1 op de rug, 1 op de buik en 1 aan de hand, en dat lukt ook! Ik probeer hem er toch maar van te overtuigen dat het allemaal wat lastig zal worden. En dan heb ik het nog niet eens over de onrustige situatie in Kenia op dit moment, waar begin april nog 148 studenten op een universiteit werden vermoord door terreurgroep Al Shabaab. 
Natuurlijk hoop ik hem over een paar jaar weer te ontmoeten maar dan is hij een puber en zit hij misschien helemaal niet meer op ons en twee kleuters te wachten ;)

"Liefde is het enige wat zich vermenigvuldigt als je het deelt".
Dit staat op het geboortekaartje van onze tweeling. Een quote die mij ook altijd aan Afrika doet denken: deel jouw liefde, hoop en geluk en je krijgt er nog veel meer moois voor terug! 

Tips van deze week: draagzakken, vrijwilligerswerk en goed doen!

• Lange tijd ben ik op zoek geweest naar een goede draagzak. Wanneer Maud of Femm huilerig is, vindt ze het heerlijk om even op de buik 'mee te hobbelen'. Uiteindelijk hebben we twee mooie buikdragers van BabyBjorn mogen lenen. De draagzakken Miracle en Original werken voor ons erg goed. De meiden vinden het fantastisch en wij hebben onze handen vrij. In plaats van de kinderwagen, nemen we ook regelmatig de draagzakken mee als we op pad gaan.
  Heb jij tips voor een goede draagzak? Laat het weten op mijn blog! Handig voor andere (aanstaande) mama's.
  
  
• Heb je kids maar (ook) de droom om vrijwilligerswerk te gaan doen? Ik attendeer  je graag op de website van Doingoood Foundation. Hier vind je veel informatie over vrijwilligerswerk in Afrika. De Social Safari Experience is ook een aanrader, een inspirerende combinatie van reizen en vrijwilligerswerk in Afrika. Tip: maak deze reis samen met je gezin!
• Geen vrijwilligerswerk of reizen maar wel een steentje bijdragen? Op de site helpen we je graag met het starten van je eigen actie!